Kort Broekje 19

kbkop0019

 

De frequentie van deze rubriek is wat variabel aan het worden. Dat is niet erg, vind ik. Nu even een tussenderpje, een redelijk snel in elkaar geflanst prutsverhaaltje met een beschamende tweede laag en een belabberde thematiek. Het gaat over de verschillen tussen mensen die op het oog gelijk zijn, maar wiens leven om welke reden dan ook een heel andere wending neemt. Het gaat over de zin van het bestaan en dat je die zin vooral zelf moet invullen. Diep hè?

 

Na een kleine drie kwartier zoeken vond Jordie met I-E eindelijk de oorzaak van het falen van de kerstverlichting op de heg buiten. Alle lampjes had hij al twee keer nagelopen maar hij had er geen eentje kunnen vinden die kapot is. Moedeloos was hij de garage terug ingelopen toen hij tot zijn grote schrik zag dat het lampje van de diepvrieskist, waar de kerstverlichting een stopcontact mee deelt, ook niet brandde. Hij telde één en één in recordtempo bij elkaar op. Vliegensvlug was hij de meterkast ingedoken en had het euvel toen al snel gevonden. De stop was gesprongen… Na het vervangen van de stop was alles koek en ei. De vriezer deed het weer en de heg in de voortuin was fraai verlicht voor de komende feestdagen. Jordie met I-E keek vol geluk de tuin in, waar zin noeste arbeid van de afgelopen uren zich nu eindelijk uitbetaalde in een fikse dosis dopamine, Jordie met I-E’s favoriete signaalstof.

 

Vanaf de bank kijkt zijn tweelingbroer Jordy met-gewoon-een-y geïrriteerd toe. Jordy met-gewoon-een-y vond het altijd verschrikkelijk als hij geconfronteerd werd met het makkelijk te verkrijgen geluk van zijn tweelingbroer. Hijzelf heeft dat een stuk minder. Als hij uren zou zwoegen om een heg van kerstverlichting te voorzien, en het zou hem uiteindelijk lukken om die lampjes ook daadwerkelijk aan te krijgen, dan zou hij naar de tuin kijken, z’n schouders ophalen en tegen zichzelf zeggen. “Dat was dat, wat nu?” Logischerwijs vond hij dat doorgaans de moeite dus niet waard. Jordy met-gewoon-een-y was dan ook een veel minder ondernemend persoon dan zijn broer die hele dagen in touw kon zijn met de kleinste dingen. Jordy met-gewoon-een-y zat dan vaak maar wat op de bank of op een stoel, wat videospelletjes te spelen. Niet dat hij daar nu echt voldoening uit haalde, maar het doodde de tijd tenminste. Zijn constant gelukzalige evenbeeld verdween dan voor eventjes uit zijn hoofd. En dat gaf Jordy met-gewoon-een-y dan weer een goed gevoel.

 

Leave a Reply