Tag Archive for boomhut

5: Boomhut

Het ritmische getik van de regen op het golfplatendakje doet vermoeden dat er sprake is van een gemoedelijke sfeer. Helaas is niets minder waar. Enzo zit op zo’n negen meter hoog vastgeketend in iets dat nog het meeste wegheeft van een boomhut. Exact weet Enzo het ook niet. Hij werd hier enkele dagen geleden wakker en heeft sindsdien niemand gezien of gehoord. Het laatste dat hij zich herinnert is een wit bestelbusje dat plots voor zijn neus stopte, twee gemaskerde figuren die hem het busje introkken en een theedoek met een vreemd luchtje dat direct op zijn gezicht geduwd werd. Zoals iedereen heeft ook Enzo weleens van die doekjes op televisie gezien, maar hij had niet gedacht dat die spullen daadwerkelijk zouden bestaan. Nu zit hij alweer een tijdje hier. In een hutje van twee bij twee, ergens hoog in de bomen. Zijn beide benen zijn met handboeien vastgemaakt aan twee metalen buizen die het hele zaakje lijken te ondersteunen. Hij durfde zich dan ook niet teveel te bewegen uit angst de in zijn ogen toch wat wankele constructie te verzwakken. Zijn armen zijn wel vrij maar de ijzeren ketens had hij met geen mogelijkheid los weten te krijgen. Aan één kant van het hutje was geen houten muur, maar slechts wat landbouwfolie dat dienst deed als muurtje. Hij had daar wat aan gefrunnikt en het was in de hoek wat los gaan zitten zodat hij naar buiten had kunnen kijken. Hij schrok enorm toen hij constateerde dat hij zo hoog tussen de bomen gevangen zat. Er was gelukkig wat eten en drinken in het hutje maar echt voedzaam was dat niet. Enkele rollen met koekjes, wat flesjes Lidl bronwater en een zak met beurse appels. Enzo had gedurende zijn eerste uren in het hutje nog hard geschreeuwd om hulp maar daar ziet hij inmiddels het nut al niet meer van in. Hij heeft zich neergelegd bij zijn lot en concentreert zich momenteel alleen maar op het rantsoeneren van zijn beperkte voorraad voedsel en het zo schoon mogelijk houden van zijn hutje. Ook gisteren regende het, en hij had van de gelegenheid gebruik gemaakt om de vloer zo schoon mogelijk te schrobben met één van zijn mouwen en het water dat hij had opgevangen via het gat in het zeil.

Enzo heeft voor zichzelf geredeneerd dat het nooit meer lang zou kunnen duren, deze ontvoering. Hij zit hier immers al enkele dagen en zijn vader zou ondertussen al lang op de hoogte zijn gesteld van zijn vermissing. Enzo doodt zijn tijd door te fantaseren over de manier waarop hij bevrijd zou gaan worden. Een kraanwagen zou namelijk nooit bij hem kunnen komen in deze dichte bebossing en zodoende luistert hij veel naar de geluiden om hem heen, in de hoop de eerste hints op te vangen van zijn reddingshelikopter. Hij vraagt zich ook af hoe zijn ontvoerders het toch voor elkaar hadden gekregen hem hier zo hoog op te sluiten, en of er dan daadwerkelijk niemand was geweest die zijn hutje in de boom had zien hangen. Het zou nu niet lang meer duren. Zijn vader zou vast al het losgeld betaald hebben en de politie zou elk moment aan kunnen komen.De regen tikt voorzichtig door op de golfplaten.