Tag Archive for Coca Cola

5: Cola

Zachtjes klinken de voetstappen op de houten trap. Het is pikkedonker in huis. Jesse stapt op zijn blote voetjes naar beneden. Op de tiende trede houdt hij even stil en luistert. Papa zit soms nog op televisie te kijken op dit tijdstip en dus moest Jesse eventjes goed luisteren voordat hij zijn plan verdere doorgang zou laten vinden. Het blijft muisstil. Jesse zet voorzichtig zijn volgende stap. Hij bedenkt zich dat hij maar wat blij is dat hij in een nieuwbouwhuis woont want oude trappen kraken altijd. Had hij gelezen. Hij ontwijkt de grote porseleinen poes die zijn moeder drie jaar geleden mee terug had genomen uit Japan, toen ze daar op zakenreis was geweest. Ze reist de hele wereld over en altijd neemt ze dan een cadeautje mee voor hem. Laatst nog had hij een bedlampje gekregen in de vorm van Super Mario. Hij staat op de onderste tree nu. Hij checkt nog één keer of hij echt niets hoort en zet dan zijn voeten op de koude plavuizen. Hij trilt eventjes vanwege de temperatuur die ver onder het vriespunt lijkt te liggen. Als hij een beetje geacclimatiseerd is sluipt hij voorzichtig door naar de deur die hem naar de woonkamer zal leiden. Hij spitst zijn oren om te horen of het gekraak van de scharnieren geen reactie veroorzaakt op de verdieping boven hem. Het blijft stil en hij glipt de kamer in en sluit de deur geruisloos achter zich. Hij zucht van opluchting. Nu kan hij iets minder voorzichtig te werk gaan. Vanuit het konijnenhok klinkt wat gerommel. Fluffert is wakker geworden. “Sssssssst” zegt Jesse tegen de Vlaamse Reus, die hier natuurlijk niets van begrijpt en hem verwachtingsvol blijft aankijken. Jesse haalt uit de broekzak van zijn pyjama een klein minuscuul zaklampje en schijnt de kamer rond. Er is echt niemand, concludeert hij. Hij loopt de open keuken in en opent de koelkast. Daar staat papa’s grote fles Coca Cola. Daar mag Jesse nooit aanzitten van zijn ouders, hij moet altijd uit de kleine fles zonder prik drinken. Hij gelooft helemaal niets meer van het ‘slecht-voor-je-tanden-verhaal’. Immers, zijn ouders hadden hem ook wijsgemaakt dat Sinterklaas en de kerstman bestonden. Met zijn kleine handjes pakt hij de grote, nog bijna volle, fles uit het rekje in de deur. Het valt hem tegen hoe belachelijk zwaar zo’n fles wel niet is. Met de nodige moeite houdt hij de fles in zijn armen. Met volle kracht draait hij nu aan de dop, maar die geeft niet mee. De fles wil niet open. “Dit is zo’n momentje waarop mama een sigaretje gaat roken in de tuin” zegt Jesse heel zachtjes tegen zichzelf. Hij zoekt de fruitschaal met zijn zaklampje en vindt daar, zoals gebruikelijk, de sigaretten van mama. Hij neemt het pakje en loopt stilletjes richting de schuifdeur die naar de achtertuin leidt. Hij probeert hem open te doen maar papa heeft zijn papawerk goed gedaan en de deur op slot gedraaid. Gelukkig laat hij de sleutel altijd in het slot zitten en dus kan Jesse betrekkelijk simpel de deur van het slot draaien en openen. Hij stapt op zijn blote voetjes de vrieskou in en haalt een sigaret en de aansteker uit het pakje. De sigaret moet in de mond en dan met de aansteker een vlam erbij. Het werkte. Jesse weet precies hoe hij de kinderbeveilinging omzeilen moet want hij mocht wel vaker de sigaretten van zijn mama aansteken. Hij ademt de rook diep in. “Is dit alles?” vraagt hij zichzelf in zijn hoofd. “Dit is makkelijk, dit kan ik.” Hij rookt de sigaret bijna helemaal op en gooit hem dan in het hoekje bij de tuinstoelen. Zoals mama dat ook altijd doet. Hij stapt weer naar binnen en merkt dat het daar plots een stuk aangenamer is. Hij doet weer heel voorzichtig de schuifdeur dicht en loopt terug richting de colafles. Hij laat de fles nu op de grond staan en draait met volle macht aan de dop. Die geeft niet mee. Hij zet nog meer kracht maar het is tevergeefs. Hij krijgt de fles niet open. Nog een laatste poging. KLABANG! De fles valt om wat een heleboel kabaal maakt. Vrijwel meteen hoort hij van boven gestommel. Hij zet de fles snel terug in de koelkast en duikt soepel onder de eettafel. Hij hoort zijn vaders voetstappen op de trap terwijl deze iets mompelt over “Dat achterlijke konijn”. Jesse houdt zijn adem in als zijn vader de kamer binnenstapt en de lamp aan knipt. Fluffert wordt plots een stuk actiever. “Kutbeest, je hebt genoeg te vreten gehad vandaag”. Vader waggelt naar de keuken en opent de koelkast. Een momentje kijkt hij wat er te vinden is. Dan pakt hij de fles cola en draait  moeiteloos de dop er af. Jesse heeft zoiets nog nooit gezien. De cola spuit vol in zijn vaders gezicht die daar natuurlijk nogal van schrikt en de fles pardoes laat vallen. Overal spuit de cola heen terwijl zijn vader het uitgilt van schrik. Een hoop gestommel op de trap en zijn moeder snelt de kamer binnen. “Wat gebeurt er?!” gilt ze uit. Ze ziet haar man staan, doorweekt van de cola en giert het uit. Jesse houdt zich stil. Vader lijkt het niet zo leuk te vinden en schreeuw naar mama dat ze normaal moet doen. Vader is erg boos. “Ja, Ik moet dit godverdomme weer allemaal opruimen!” “Jij maakt de teringbende toch ook?” Zijn ouders mopperen flink op elkaar en Jesse ziet de kans om ongezien de kamer uit te glippen en weer terug naar boven te komen. Hij hoort zijn ouders beneden nog steeds op elkaar vitten als hij in slaap valt.