Tag Archive for kunstenaars

DvD: Verloren hoop

In een stoffig oud kamertje dat gevuld is met meubelen die rechtstreeks van de dump lijken gekomen zit Rex achter zijn eikenhouten tekentafeltje. Een ouderwetse gloeilamp bengelt aan niets dan een kroonsteentje van het plafond en verspreidt een ouderwets aandoende gele waas van licht door de kamer. Rex zit in deze kamer achter zijn zesdehands tekentafel en staart naar een leeg vel papier terwijl hij met een pen in zijn linkerhand ritmisch op het tafelblad tikt. Een gewoonte die hij zichzelf heeft aangeleerd om gefocust te blijven op zijn werk, als hij eventjes zijn inspiratie kwijt dreigt te raken.

Read more

5: Verdienmodel

In een stoffig oud kamertje dat gevuld is met meubelen die rechtstreeks van de dump zijn gekomen zit Rex achter zijn eikenhouten tekentafeltje. Een ouderwetse gloeilamp bengelt aan zijn kroonsteentje van het plafond en verspreidt een ouderwets aandoende gele waas van licht door de kamer. Rex zit in deze kamer achter zijn zesdehands tekentafel en staart naar een leeg vel terwijl hij met de pen in zijn linkerhand ritmisch op het blad tikt. Een gewoonte die hij zichzelf heeft aangeleerd om gefocust te blijven op zijn werk, als hij eventjes zijn inspiratie kwijt raakt. Tijdens opdrachten als deze, waar hij nu mee bezig is wilde dat nog al eens gebeuren. Op het normale bureau dat naast zijn tekentafel is geplaatst staat een fles met Ginger Ale, het favoriete drankje van Rex. Hij pakt de fles, draait de dop er af, en neemt een grote slok. Heel eventjes doet hij zijn ogen dicht en slaakt een zucht. Hij draait de dop weer terug op de fles en zet de fles weer naast zich neer. Rex kijkt op de kalender die boven zijn bureau hangt. Het is over drie dagen alweer vijf jaar geleden. Al vijf jaar lang mag hij zichzelf afgestudeerd kunstenaar noemen. Nog steeds werkt hij 28 uur als operateur in de plaatselijke bioscoop om zijn huur te kunnen betalen. De overige uren spendeert hij aan zijn met veel moeite binnen gesleepte opdrachten. Een maandje geleden werd hem gevraagd of hij de illustraties wilde doen voor een menukaart in een pannenkoekenhuis. De eigenaar daarvan had al een schetsje gemaakt en er restte Rex niets anders dan het tekenen van wat boerderijdieren, groenten en fruit. Een week geleden had zijn baas bij de bioscoop hem bij zich geroepen. “Rex” had deze gezegd, “We willen de band met onze jongste bezoekers gaan versterken, we willen kleurplaten weggeven bij de verkochte kaartjes”. Rex had zijn baas enkele minuten aangekeken alsof deze gek was, maar uiteindelijk stemde hij toe met het verzoek. Rex zou voortaan elke maand een nieuwe kleurplaat ‘diezainen’ die dan aan de allerkleinsten wordt uitgedeeld. Per maand zou het dat dan liefst vijfentwintig euro opleveren. Niet slecht voor zo’n acht uur werk. Nu zit Rex met een leeg hoofd te kijken naar het grote lege witte vel. De eerste kleurplaat moet gaan over een station vol pratende treinen. Rex ziet niets op het papier verschijnen, hij ziet louter al zijn dromen als bellen uiteenspatten.