Tag Archive for revolutie

Korte Broek 18

kbkop0018

Zo. De vakantieperiode zit er weer op. Dus dan ligt er een nieuw verhaaltje klaar. Zoals het hoort. Want wat is er nu leuker dan jezelf met een kan koffie opsluiten in je man-den en de zon negeren terwijl je vingers over het toetsenbord glijden? Niets toch? Nou dan.

Read more

5: Revolutie

De vergadertafel is stil. Zestien mensen zitten in een cirkel. sommigen kijken elkaar aan, enkelen kijken naar het plafond, anderen zitten in hun ogen te wrijven. Er wordt flink nagedacht. Het weinig inspirerende kleurenpalet van de vergaderkamer maakt het de aanwezigen niet makkelijker. Minutenlang overheerst de stilte en is het enige hoorbare geluid dat van het koffiezetapparaat in de ruimte ernaast. Plots staat er iemand op. Ogenschijnlijk de jongste van het stel, een man van een jaar of vijftig. Hij krijgt direct de volle aandacht van de overige aanwezigen. Hij schraapt zijn keel en spreekt. “Ik denk dat we het gewoon moeten doen. Met alles dat er gaande is in de wereld en alles dat al gebeurd is, kunnen we daar niet onderuit. Als ik eerlijk ben.” Hij gaat weer zitten en zucht opgelucht. Een paar andere aanwezigen knikken instemmend. Een oudere vrouw met een grote donkerbruine bril, pakweg een jaar of zeventig oud, schudt haar hoofd. “Nee, echt niet.” zegt ze. “Wij zijn een begrip. Niet alleen in Nederland, maar in de gehele wereld. Als we het zouden doen, dan verliezen we onze geloofwaardig, ons authentieke imago, onze trots.” De oudere helft van de aanwezigen applaudisseert voorzichtig. Een andere vrouw staat op. “Dit conservatisme kan ons fataal worden. Zélfs wij, moeten met onze tijd meegaan. Ik ben het met Willem eens, we kunnen niet anders dan deze wijziging doorvoeren. De wereld is verandert mensen, wij zijn geen merk, wij hebben geen imago. Wij zijn een instituut, wij erkennen slechts de Nederlandse taal!” Nu applaudisseert de jongere helft, maar twijfelend. De oudere vrouw bedient de jongere direct van repliek. “Nee Barbara. Wij zijn hét instituut der Nederlandse taal geworden, juist omdat we niet achter modeverschijnselen aanhollen. Alles wat er nu gebeurt in de wereld is over een jaar of vijf weer vergeten, en dan zitten we voorgoed vast aan deze wisseling.” “Maar het is juist onze taak om mensen de informatie aan te reiken die ze zoeken, en deze betekenis van het woord is aanzienlijk in populariteit gestegen!” stelt Barbara. “En moeten wij toegeven aan dat populisme?” “Nee.” zegt Barbara weer. “Maar het is wel onze plicht om accuraat te blijven. En soms moeten we daarvoor zaken aanpassen. Taal verandert. Dit is zo’n moment.” De oudere vrouw gaat zitten en slaat haar armen over elkaar. “Ik heb mijn punt gemaakt, en daar blijf ik bij.” moppert ze. Barbara zucht. “Ik denk dat we ouderwets moeten stemmen.” Er klinkt een instemmend gemompel onder de rest van de aanwezigen. “Voorzitter?” vraagt Barbara. Een oudere man staat nu op. “U heeft het gehoord. Een algemene stemming. Wie vindt dat we betekenis één en betekenis twee van het woord revolutie moeten omdraaien? Steek uw rechterhand in de lucht.” Een aantal handen schieten de lucht in. De voorzitter telt ze. “vijf… zes… zeven!” De handen zakken en de voorzitter vervolgd de stemming “Wie is er tegen?” wederom schieten er handen de lucht in en wederom telt de voorzitter ze. “Vijf… zes… zeven, acht!” De oude vrouw zucht opgelucht terwijl de voorzitter spreekt. “De motie is afgewezen, de volgorde van de betekenissen blijft ongewijzigd.” Barbara moppert iets onverstaanbaars als de voorzitter stelt door te gaan met het volgende agendapunt.