Tag Archive for zombies

Korte Broek 1

Korte Broek

Aflevering 1:
Einde van de wereld

Read more

De 5 van…

“Hoeveel?” “Valt mee, stuk of 14″ “moet te doen zijn” “mijn idee”
Jesse en Jochem zitten verstopt in de laadbak van een half grote truck. Jesse kijkt voorzichtig over de rand. Jochem maakt aantekeningen in een klein boekje. “Waar?” “Euhm, zo tussen 3 en 9 uur ongeveer” “Jouw 12 uur of mijn 12 uur?” “De mijne” “Oke, en tussen 9 en 3?” “Niets dichtbij, een paar honderd meter, minstens” “Dat is een meevaller” “mijn idee” Jochem steekt zijn pen en boekje weg in de binnenzak van zijn parka. “Gaan?” “oversteken, eerste straat links, doorrennen tot we bij de bushalte zijn, dan heel even adem halen” “en weer verder, check!” “ik telt tot drie” “wauw, op dit moment heb ik altijd gewacht” “Sorry?” “Dat ik dan kan vragen of je tot drie of tot en met drie gaat tellen, zoals in de tekenfilms” “euhm, ja.  op drie gaan we” “weet ik wel, laat ook maar” “1.. 2… 3!” Jesse en Jochem springen verrassend soepel de laadbak uit en rennen zo hard als ze kunnen de straat over. Ze worden meteen gezien en de zombies beginnen direct luid te gillen en zetten de achtervolging in. Jesse begint te fluiten, dat doet hij altijd als hij zenuwachtig en bang is. De twee komen bij de bushalte, ze hebben ongeveer 8 seconden om uit te hijgen en maken daar dan ook vol gebruik van. De zombies komen dichterbij. “Kom” blaast Jochem en de twee zetten het weer op een lopen. Ze moesten een meter of 800 rechtdoor, dan linksaf het parkje in en dan bij de fontein weer links richting de metrohalte. Het was nu eenmaal hun beurt om boodschappen te doen, in een wereld bevolkt door zombies is dat een stuk spannender.

De 5 van…

“Sla over 300 meter rechtsaf” zei Maria. Jozias leek het nauwelijks te registreren. Hij zat met zijn hoofd ergens anders. De exacte locatie van zijn gedachten zullen we in het midden laten aangezien ook kinderen dit zouden kunnen lezen. Hij voelde dat zijn bloed zich op één bepaald lichaamsdeel concentreerde. “Sla over 100 meter rechtsaf” zei Maria nu. Wederom geen reactie van Jozias. Die was nu vrijwel alleen nog maar bezig met de quality-time die hij zeer binnenkort met zichzelf ging hebben. “Ja Godverdomme Jozias, ik zeg toch rechtsaf” blies Maria nu. Jozias leek eindelijk wakker te schrikken nu zijn vrouw tegen hem begon te schreeuwen. Het mocht niet meer baten, hij moest nu zeker een kwartier omrijden met een schreeuwende vrouw naast zich. Maar hé, dat heeft ie mooi aan zichzelf te danken, de viespeuk.